dziecko ponad wszystko...

motylek · Wysłany: 2011-03-01, 15:03 **dziecko ponad wszystko...**

A co sadzicie o chęci posiadania dziecka ponad wszytsko, nawet gdy są realne zagrożenia związane z ciążą, ze zdrowiem matki albo dziecka??? Znacie takie przypadki, że np. osoba chora powiedzmy z wada genetyczną decyduje sie na dziecko i przekazuje ta wade dziecku??

Ja mam w dalszej rodzinie tego typu przypadek, matka jest karlicą, ojciec normalny wzrost (nie obrażając nikogo) i wiedząc jakie moga być konsekwencje zajścia w ciążę zdecydowali sie, maja dwóch synów, jedne jest karłem drugi nie...

Luka · Wysłany: 2011-03-01, 15:06

Cięzko mi oceniać innych ludzi. Ja nie zaryzykowałabym zdrowia swojego dziecka. Prawdopodobnie w takim przypadku zdecydowałabym się adoptować. Tylko czy chorym ludziom dają dzieci do adopcji???

kjujiczek · Wysłany: 2011-03-01, 15:28

Strasznie trudna sprawa i chyba nie jestem w stanie jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Jeśli byłaby to naprawdę poważna choroba, a ryzyko jej dziedziczenia bardzo duże, chyba bym się nie zdecydowała. Ale nie mogę w 100% powiedzieć co bym czuła i jak bym ostatecznie postąpiła. Z jednej strony to egoistyczne podejście: skazywać na cierpienie dziecko tylko po to, żeby zaspokoić swoją potrzebę bycia matką, z drugiej strony doskonale rozumiem tę potrzebę i to jak bardzo można pragnąć dziecka.

malami · Wysłany: 2011-03-01, 18:41

To jest ciężki temat.... Będąc zdrowa osoba, powiem, że nie, nie zdecydowałabym sie, ale jakbym postąpiła będąc chora, ale wiedząc, ze ryzyko jest niewielkie, czy pół na pół???? Nie mam pojęcia. Wiem, że bardzo chcialam dziecko, staranka mieliśmy ustakone na luty, bo slub w maju, żeby brzuszek nie był bardzo widoczny i pamiętam, że juz w styczniu nie mogłam myśleć o niczym innym, tylko o dziecku i ciąży i klepałam wkółko o tym. Poczekac miesiąc było dla mnie jak cała wieczność

Tri · Wysłany: 2011-03-01, 21:16

Gdybym była chora, to bym się nie zdecydowała na własne dziecko, za dużo widziałam cierpiących maluchów.

Co do chorób genetycznych - jest kwestia choroby i kwestia nosicielstwa - kiedy jest się zdrowym. Mój przyjaciel ma ciężką chorobę genetyczną, rodzice są zdrowi, dopiero po jego diagnozie dowiedzieli się, że akurat oboje są nosicielami tej samej choroby i mieli 25% szans, że dziecko będzie chore.

Poznałam też kiedyś dziewczynę z mukowiscydozą, z jedną z łagodniejszych postaci. Przed ślubem narzeczony robił badania, czy nie jest nosicielem jednego z genów choroby. Później i tak się wahali długo, bo i tak dochodzi ryzyko spontanicznej mutacji, no i wpływu ciąży na matkę - nikt nie wiedział jak to będzie, bo mało kobiet ma szansę doczekać macierzyństwa. Im się udało, synek jest zdrowy.

Znajomy lekarz za to opowiadał, że mają w poradni genetycznej pod opieką rodzinę, w której po urodzeniu się pierwszego chorego dziecka stwierdzono taki układ chromosomów, że każde donoszone dziecko będzie miało zespół Downa. No i ci rodzice mają już czwórkę chorą, bo nie idzie im wytłumaczyć

kashira · Wysłany: 2011-03-02, 08:42

Luka · Wysłany: 2011-03-02, 08:50

Może Ci ludzie są fanatycznie religijni? I dla nich nie ma znaczenia jakie dziecko się urodzi.
Wiem co znaczy pragnąć dziecka ponad wszystko ale nie zaryzykowałabym jego szczęścia. Nie moglabym patrzeć jak cierpi przez mój egozim. Nie nie nie.

Laurel · Wysłany: 2011-03-02, 13:26

Ardhara · Wysłany: 2011-03-02, 22:51

z zespołem downa to nie jest zawsze tak że dziecko cierpi - nie wszystkie mają szereg chorób z tym związanych ale jedno wam powiem - te dzieci cieszą się życiem

nie widziałam bardziej radosnych dzieciaków, bardziej pragnących miłości...

oczywiście są też takie, które większość życia spędzają w szpitalach bo mają szereg wad - wszystko zależy od stopnia choroby

na moim osiedlu był chłopiec z zespołem, który nawet sam jeździł do szkoły autobusem i zawsze się cieszył z byle czego

dla niego stanie z przodu autobusu to była taka radość że szok

Natomiast gdybym wiedziała że mam nikłe szanse na urodzenie zdrowego dziecka - sądzę że bym się nie zdecydowała...

:) · Wysłany: 2011-03-03, 09:56

Ardhara · Wysłany: 2011-03-03, 12:22

ogólnie to rzadko kiedy dożywają śmierci rodziców - chyba że wydali oni potomstwo w dojrzałym wieku. Średnia życia osób z zespołem obecnie to ok 49 lat jednak należy pamiętać że zazwyczaj towarzyszą im różne schorzenia, skracające ten wiek ( choroby serca, wady przewodu pokarmowego, wady kośćca itp. )

jest to informacja ogólna a nie jakieś przesłanie - rozmnażajcie się mimo wad genetycznych i proszę tego tak nie odbierać.

swoje zdanie na temat wątku już wyraziłam wyżej.

LeeLoo · Wysłany: 2011-03-04, 11:54

Zależy jaka to byłaby choroba. Nie potępiam takich ludzi i zapewne gdybym była w takiej sytuacji zaryzykowałabym i zdecydowałabym się na dziecko.
Moja koleżanka ma WZW typu B. Zachodząc w ciąże musiała liczyć się z tym, że dziecko może się zakazić. Mimo to podjęła decyzję i jest mamą. Córcia niestety zakaziła się, ale z tym da się żyć w miarę normalnie. Trzeba tylko poświęcić więcej uwagi swojemu zdrowiu.
Np. ojciec mojego dziecka cały czas ją jechał, że ona ma to WZW, jej partner cukrzycę, co oni robią dziecko krzywdzą. Ja nie jestem takiego zdania, wiem że bardzo pragnęli córci i jest ona bardzo kochana, a to chyba najważniejsze.
Ja niby jestem zdrowa, ojciec małego też, a mały urodził się z wylewem, rozwija się wolniej, a przede mną wielka niewiadoma co będzie dalej. Teraz nic nie widać, a jak skończy rok czy dwa może się wiele przykrych rzeczy okazać i ujawnić.
Myślę, że to jest takie samo ryzyko i zdrowym ludziom może urodzić się chore dziecko.

mloda_mama · Wysłany: 2011-03-06, 23:26

:) · Wysłany: 2011-03-07, 21:45

Tri · Wysłany: 2011-03-11, 13:38