Jak zachowuja sie wasze drugie polowki...

Go$ · Wysłany: 2010-01-20, 12:29

Mój narzeczony z natury jest daleki od romantycznych i słodkich zachowań ;-)

ale zachowuje się wspaniale. Brzuszek mi głaszcze zawsze przed snem i jak siedzi przed komputerem (jest informatykiem więc dużo tam siedzie;-) ) a ja podejdę to zawsze podnosi bluzke i go całuje. Jeśli chodzi o wyręczanie to wystarczy że go raz poprosze i od razu robi a tak wiadomo jak było...jak to z facetem...gdzieś za 3 przypomnieniem się zbierał do pomocy ;-)

angik1683 · Wysłany: 2010-01-20, 13:37

madzia · Wysłany: 2010-01-20, 16:59

A moj nie caluje, mowi ze brzucha nie bedzie calowal ;-)

I tak mi dobrze. Chyba by mnie to krepowalo. Raz kiedys tylko okazal brzuszkowi uczucie (pisalam na poprzedniej stronie) i tyle, mowi ze jak sie urodzi to dopiero bedzie widzial i wierzyl bo tak to trudno sobie wyobrazic dziecko.

piccolina · Wysłany: 2010-01-20, 18:53

Mój mąż lubi mówić do brzucha

Sam w sobie ma niski głos, a przytulając się do brzuszka jeszcze go trochę zniża i mówi "To ja, twój tatuń!" Dziwna sprawa, bo zawsze, kiedy chcę mu pokazać jak Basia mnie mocno kopie, on przykłada rękę do brzucha, to Basia przestaje kopać. Ostatnio trzymał z 15 minut, a Basia w tym czasie ani razu nie kopnęła mocno, ze 2 razy tylko takie delikatne drgania było czuć . Czy to oznacza, że jej było tak dobrze, czy że bała się ręki tatusia?... tak czy inaczej - czułość dla brzucha w stopniu przyzwoitym. Bez wariacji. I dobrze, bo inaczej by mnie to krępowało.

Tylko śmieje się ze mnie, jak chodzę i sapię

Tri · Wysłany: 2010-01-20, 20:42

Mój się już nakręca, puka mi w podbrzusze i pyta "jest tam ktoś? haaaloooo"

Go$ · Wysłany: 2010-01-26, 12:21

Ostatnio dowiedziałam się od mojego Kochanego że on nie chce wziąć wolnego jak wyjdziemy z maluszkiem ze szpitala...że ma na to dużo czasu a nie chce tak od razu i nie umie wytłumaczyć czemu....po prostu nie chce...zmartwiło mnie to trochę....
Powiedzcie dziewczyny czy wasi Faceci brali wolne po porodzie czy nie?? A może to lepiej że nie będzie od razu bo i tak tylko siedzimy obolałe i karmimy?? Sama nie wiem....

Aneta · Wysłany: 2010-01-26, 14:30

Go$ U mnie po pierwszym porodzie mąż po kilku dniach poszedł do pracy . A ja siedziałam z dzieckiem sama i bolącym brzuchem . Miałam nauczkę bo sama kazałam mu iść . A po drugim porodzie miał już zaplanowany urlop i siedział z nami miesiąc w domu . I było super bo przynajmniej miał kto Dominika pilnować .

Tri · Wysłany: 2010-01-26, 19:25

U nas mąż wziął 2 dni urlopu okolicznościowego jak jeszcze byłam w szpitalu i pozałatwiał wszystkie papiery, potem był 2 tyg na opiece nade mną - i przydało sie bardzo.
Z dzieckiem u piersi ciągle, obolała po zabiegu... nie miałam głowy do tego, żeby sobie nawet kanapki zrobić przez pierwsze 2-3 dni - pamiętam śniadanie pierwszego dnia w domu, Marek mnie po prostu karmił, a ja karmiłam małą.
Nie wyobrażam sobie tych dni bez niego...
Choć nie, w sumie to wyobrażam - ale to nieciekawy widok

asia21_87 · Wysłany: 2010-01-26, 19:37

a u mnie mąż miał długo urlop, na chorobowym siedział chyba ze 3 miesiące, ale to jeszcze za nim urodziłam
ale powiem ze sama sobie dobrze dawałam rade, po porodzie czułam się bardzo dobrze :-)

, najgorzej było z siadaniem, ale po trzech dniach było juz ok
a z reszta Ulcia przez pierwszy miesiac była spokojna, tylko jadła i spała ;-)

Madzia81 · Wysłany: 2010-01-27, 21:35

Marcin pracował cały czas, no chyba pierwszy dzień po porodzie siedział z nami od rana do wieczora w szpitalu. była ze mną mama i to Ona mi ze wszystkim pomagała. ja czułam się bardzo dobrze i oprócz niewyspania nic mi w zasadzie nie dolegało. a M. ma własną działalność i musiał po prostu pracować.

calineczka · Wysłany: 2010-02-24, 11:43

Różnie to bywa
Jest dzien , że skacze wokół mnie a jest dzien gdzie tak jakby w ogóle ciązy nie było :shock:

ale ogólnie pomaga mi jak umie

co do wolnego to dziecko urodzi się we wrzesniu gdzie zaczyna sie gorący okres w pracy więc pewnie urlop wezmie dopiero pozniej

Yoshiko · Wysłany: 2010-03-01, 21:42

A u nas też jest różnie, raz czuję pełne wsparcie a czasem wręcz przeciwnie, czuję jakby Mąż w ogóle nie był w stanie zrozumieć jak można na coś nie mieć siły czy ochoty. Co do dotykania brzucha - też wyobrażałam sobie, że Mąż będzie nim bardzo zainteresowany ale Jego faktyczne zainteresowanie oceniłabym w skali od jeden na dziesięć na jakieś 3/10. Zdarza mu się pogładzić i popukać ale nie wygląda wtedy na bardzo zainteresowanego. Za to z zaciekawieniem przygląda się ruchom dziecka.. Ale wydaje mi się, że to po prostu przerasta mężczyzn, fakt, że w ich kobietach coś żyje i to coś jest ich sprawką

Może dlatego nie wszyscy są zainteresowani brzuszkami. Co do pomocy czysto fizycznej - Łukasz się spisuje, pomaga w sprzątaniu (a teraz gdy już w ogóle nie mam na nic siły sam wszystko sprząta), pomaga mi wstać z łóżka, nosi za mnie ciężkie rzeczy. Jeśli chodzi o wsparcie psychiczne to różnie to bywa. Niestety często odczuwam brak zrozumienia z Jego strony, tak jakby nie wierzył w to, że ja źle się czuję (a od początku ciąży czuję się koszmarnie dzień w dzień).

Ale oczywiście nie narzekam na swojego Mężulka, stara się jak może bo to widać - a że jest mężczyzną to wiadomo - nie zawsze mu wychodzi

Mój mąż też nie należy do tych romantyków z różami w rękach więc to może przez to.

aniag · Wysłany: 2010-03-08, 10:23

mój mąż bardzo pomaga i jest fantastyczny.
Wiele obowiązków przejął, bo u mnie ciąża od początku była zagrożona, teraz jest lepiej i pozwalam sobie na więcej

. Ale mąż dzielnie sobie radzi.
Jeśli chodzi o stosunek do brzuszka i dzidzi, to zawsze rano i wieczorem wita się z synkiem, całuje brzuszek, przykłada ucho - ostatnio dostał kopa w głowę

... ostatnio powiedział, że musimy kupić jakąś książkę z wierszykami i on będzie codziennie czytał do brzuszka

kasia_kms · Wysłany: 2010-03-17, 13:32

Cześć dziewczyny. Mój Ukochany również mi pomaga, widze że bardzo się stara. Choć nie mam jeszcze widocznego brzucha, czesto mnie głaska i mówi do fasolki. A poza tym dokucza mi nazywając mnie symulantką, jeśli chodzi o mdłości i zgagę.

j_u_s_t_y_n_a_5 · Wysłany: 2010-04-15, 21:14

czesc dziewczyny zazdroszcze wam. jestem w 34 tygodniu a mój mąż niebył zemną na wizycie u gin. ani razu , brzucha niedotyka , nie głaszcze , nie mówi do niego i wogule zero zainteresowania i wsparcia,. smutno mi.....