Mały złośnik

Aneta · Wysłany: 2008-05-03, 17:20 **Mały złośnik**

Dominik jest na etapie złoszczenia się. Jak nie chce mu czegoś dać to odrazu kładzie się na podłodze z zaczyna płakać. Ja to mówie że moje dziecko to ma płacz na zawołanie ;-)

Najgorzej jest jak wraca do domu ze spacerku . Wtedy to płacze przez 10 minut bo chce spowrotem iść na podwórko.
Jak mały zaczyna się złościć to ja wtedy udaje że nie zwracam na niego uwagi.
Dziewczyny czy u Was też tak jest albo było :?:

słoneczko07 · Wysłany: 2009-11-14, 12:47

Odnawiam wątek. Bardzo bliski mi jest. Julka odkad skończyła dwa latka istny horror sie dzieje: wybijanie sie z rąk, rzucanie na podłogę, kopanie, krzyki, płacze itp. <bezradny>

tłumacze jak mogę i proszę. Czytałam, ze to taki okres i już :buntowniczy i emocjonalny. Huśtawki, humorki, już chwialami brak sił :-/

A i jeszcze w ogóle nie chce słuchac jak o coś prosze by zrobiła : fochy.

tigraa84 · Wysłany: 2009-11-14, 13:04

słoneczko07, coś mi się wydaje, że Twoja córcia weszła w etap "buntu dwulatka". Przypuszczam, że i nas to dopadnie niedługo ;-)

Miałam już kiedyś przedsmak tego co mnie czeka i najlepszym sposobem na takie zachowanie malucha jest po prostu ignorowanie tych fochów. Musisz pokazac, że w ten sposób nic nie osiągnie i chwalic za każdym razem kiedy zrobi cos dobrze i będzie grzeczna. U nas sie to sprawdziło ;-)

monikak · Wysłany: 2009-11-14, 14:06

słoneczko07, oh te julki moja julka jest taka sama ma 2 latka i 5 mies i jest taka zlosnica ze czasem opadaja mi rece jak czegos chce a ja nie zgadzam sie na to to rzuca sie krzyczy normalnie taka mala histeryczka na nic moje tlumaczenie i proszenie zeby sie uspokoila <bezradny>

Aneta · Wysłany: 2009-11-14, 14:18

U nas już minęło . Najlepszym sposobem jest ignorowanie . Ja udawałam że nie widzę że on się złościł . A potrafił porządnie dać w kość . Najgorsze dla mnie nie były jego krzyki i płacz tylko jak się kładł na podłodze i stukał główką .

asia21_87 · Wysłany: 2009-11-14, 18:58

monikak, cos wiem na temat Juli, oby jej to szybko przeszło ;-)

calineczka · Wysłany: 2009-11-15, 11:01

To prawda , że im bardziej zwraca sie uwage na małego złośnika tym gorzej........ pamietam jak moja mama zajmowała się chlopcem i on wszedł w ten trudny wiek ...... potrafił krzyczeć , że pol ulicy go slyszalo :-/

Marzycielka24 · Wysłany: 2009-11-16, 20:53

No i nie powiem nic oryginalnego, ale z punktu widzenia pedagoga, takie zachowanie należy ignorować, co naprawdę jest czasem bardzo trudne... Ja kiedy dziewczynka, którą się opiekowałam tak się zachowywała mówiłam "Możesz tutaj posiedzieć i popłakać, ale to nic nie da, ale przyjść się ze mną pobawić"- oczywiście był jeszcze głośniejszy ryk, więc odchodziłam i siadałam, udawałam, ze czymś zajęta jestem, choć czasem w środku byłam przerażona/zdenerwowana/niepewna (niepotrzebne skreślić) ;-)

Najczęściej po chwili zaczynało się podchodzenie, zagadywanie, ale kilka pierwszych razy przychodziła do mnie i płakała jeszcze głośniej, no i wtedy znów mówiłam, że dopiero jak się uspokoi to dalej pobawimy się itd.

Tak naprawdę ten bunt 2-latka, kiedy dziecko odkrywa nagle słowo "nie" jest ogromnie trudny i potrzeba nerwów ze stali i żelaznej konsekwencji, bo jeśli w tym okresie dziecko nauczy się, że pewnym zachowaniem jest w stanie coś wymusić, to będzie się tego trzymać a rodzicom będzie to z każdym dniem coraz trudniej wyeliminować z zachowania dziecka.

tigraa84 · Wysłany: 2009-12-09, 21:01

No i zaczęło się. I nas dopadł wreszcie ten etap rozwoju dziecka. Zresztą nie powinno byc to dla mnie wielkim zaskoczeniem, bo już od pewnego czasu widziałam oznaki, że zbliża się czas buntu u mojego dziecka.
W tej chwili wszystko chce robic sama, sama i sama ;-)

Do tego stopnia, że np. kiedy próbuję ja nakarmic to wpada w histerię, bo... chce sama :-P

Na razie udało mi się wyegzekwowac, że zamiast płaczu i krzyków bierze mnie za rękę i prowadzi do krzesełka :mrgreen:

Czasem brakuje mi już trochę siły i cierpliwości, dlatego po prostu wychodzę na chwile z pokoju żeby ochłonąc :lol:

Mam nadzieję, że nie potrwa to zbyt długo :-P

Madzia81 · Wysłany: 2009-12-09, 21:40

motylek · Wysłany: 2009-12-10, 14:04

hehe a u nas jest na odwrót mały próbóje coś zrobić i jak nie wychodzi to sie złości i czeka żeby mu pomóc a jak nie pomagam (bo czasem ma głupie pomysły) to wrzask i płacz!!!! No i oczywiście chce rovic wszytsko to co ja!!! Jak myję naczynia to włazi pomiędzy mnie i szawki bo on tez chce!!! jak myję podłoge to on też!!! i tak non stop!! :mrgreen:

Tri · Wysłany: 2010-01-01, 18:53

Zosia tez się zaczyna rozkręcać... Płacze, rzuca wszystkim, co jej w rączki wpadnie albo bije dłonią w ścianę czy blat stołu. Jak rzuca, to musi potem wszystko pozbierać - i chwilę to trwa, ale zbiera; jak bije - mówię tylko, że będzie ją bolała ręka. Raz czy dwa próbowała uderzyć któreś z nas, ale po stanowczym "nie" więcej się to nie powtórzyło. Dziś jest sporo ryków, bo od dziadków wróciła "nieco" rozpuszczona - gdy zauważyła, że na mnie to nie działa, to oznajmiła oburzona "Zosia płakała!". Cóż... :mrgreen:

Gwiaazdeczka · Wysłany: 2010-01-31, 13:36

Ja też mam takiego Małego urwiska...
Rzuca czym popadnie , zabiera telefony i piloty...
Jak czegoś nie dostanie to jest placz ,krzyk i upór .
Nawet teraz jak do Was pisze to plącze sie przy mnie ,bo On tez chce postukać w klawiature :-P

Kacperek ma 18 miesiecy a już próbuje wchodzić mi i Mężowi na Głowe...

Najgorsze jest to ,że czasem w ogóle nas nie słucha ... Nawet podniesiony Ton nie działa i Klaps .
Tłumaczymy cierpliwie, wyjaśniamy a On nadal swoje...
Czasem potrafi nam sie zaśmiać w twarz i uciec... :evil:

madzia · Wysłany: 2010-01-31, 17:10

Tri · Wysłany: 2010-01-31, 19:16

Madzia

"Jak będziesz mieć swoje" to się nauczysz po rodzaju płaczu poznawać, o co biega - bo czasami jednak trzeba zareagować, jak płacz przechodzi w rozżalenie.

I faktycznie - najlepiej działa metoda z zainteresowaniem czymś innym.

Gwiaazdeczka - khem... masz świadomość, że jak teraz nad tym nie zaczniesz panować, to będzie coraz trudniej? Wiem, że czasem się serce kroi, ale oszczędza to później płaczu.

A - Zosia miała pierwszą "falę" wymuszania płaczem gdy babcia wyskoczyła z tekstem "zrób coś, zobacz, babcia płacze bo nie zrobiłaś" :evil:

Jak babcia może, to czemu Zosia nie? Na szczęście babcia się szybko oduczyła