przewlekle choroby u dzieci

Beata · Wysłany: 2011-03-30, 15:20

nie wiem gdzie to umieścic.
ale czy wasze dzieciaczki miewały siny kolor pod noskiem?
w szpitalu w 1 dniu mała miała szmery na sercu, potem już nie słyszeli....niby nie ma...
ale połozna zaleca wizyte w przychodni i chyba u kardiologa dla sprawdzenia...

LeeLoo · Wysłany: 2011-03-30, 17:39

Siny to może nie, ale pod noskiem jest często blady.
Jednak jeśli zalecają Ci wizytę u kardiologa, to lepiej się przejdź. Zawsze będziesz spokojniejsza.
Co do szmerów to słyszałam, że chyba do pół roku powinny samoistnie zaniknąć, bo na ogół są powodem nie domknięcia jakiejś żyłki czy tętnicy. To pozostałość z życia płodowego.
Ale myślę, że w tej kwestii dziewczyny się jeszcze wypowiedzą.

LeeLoo · Wysłany: 2011-04-13, 20:44

Ostatnio tak przypadkowo jak podnosiłam małego to mi oparł się na nóżkach i zdziwienie, bo praktycznie nie musiałam go podtrzymywać. To znaczy praktycznie cały ciężar swojego ciała utrzymał na nóżkach. Kolejny zły nawyk? już boję się cokolwiek mówić rehabilitantce, bo ona chce z niego zrobić książkowe dziecko (tak stwierdziła pielęgniarka środowiskowa). Mały sam jeszcze nie siedzi i nie siada, a potrafi przenieść ciężar ciała na nóżki.
Możecie mi powiedzieć coś na ten temat czy to dobrze czy źle?

Tri · Wysłany: 2011-05-23, 23:09

LeeLoo · Wysłany: 2011-05-24, 08:56

Tri to raczej odruch nie jest. Mały trzymany za rączki normalnie już chodzi.
Powiem szczerze, w nosie już mam to czy będzie raczkował, ja nie raczkowałam i jest dobrze. Nie ograniczam go. Chce to niech tak sobie robi.
Każdy lekarz co innego mówi, rehabilitantka mówiła, żeby nie pozwalać mu się podnosić na wprost, więc go blokowałam, a lekarz rehabilitacji mnie mało za to nie pobił, bo tak dziecko sobie wzmacnia mięśnie brzucha. Intuicja mnie nie myliła, a posłuchałam się babki i teraz mały nie chce tak próbować wstawać. Nie siada, bo obręcz barkowa jest słaba i mięśnie brzucha.
Po tym zdarzeniu powiedziałam sobie koniec zabraniania mu czegokolwiek.

Tri · Wysłany: 2011-05-24, 11:14

Zabranianie zabranianiem, ale prowadzenie za rączki to co innego. Za wczesnym chodzeniem mięśni sobie nie rozwinie równomiernie...
Ale skoro jest do teraz, to dobrze, że to nie odruch

U nas Filip właśnie ciężko pracuje nad podnoszeniem głowy na brzuszku, ile się namarudzi przy tym

A nawierzga się tyle, że już ćwierć obrotu zrobił, chyba uważa, że nauka uciekania przed Zośką ważniejsza

LeeLoo · Wysłany: 2011-05-24, 20:19

Dzisiaj mnie psycholog zirytowała.
Tydzień temu robiła profil czy jak to się nazywa. Dzisiaj dostałam wyniki.
Mały jest strasznie opóźniony z mową, ocenia to na 5miesięcy. Spytała czy miał badanie słuchu, bo książki jako pierwszy powód podają problemy ze słuchem. Mało mnie szlag nie trafił, po pierwsze miał badanie przesiewowe słuchu, po drugie wiem na pewno, że słyszy, bo reaguje nawet na najmniejszy szmer, szelest, a na moje głośne kichnięcie albo krzyk potrafi reagować płaczem. No ale ona dalej uważa, że mogą być po chorobie problemy z przewodzeniem i żebym na "jakieś" bliżej nie określone badania słuchu poszła.
Zaleciła też terapię z logopedą. Szkoda, że logopeda tydzień temu zleciła tylko szperanie mu w buzi szczoteczką, próbę podawania ośmiomiesięcznemu dziecku napojów ze zwykłego kubka :shock:

i karmienie go większymi kawałkami oraz skórką od chleba.
No żen. Dziecko jest fest opóźnione z mową, dodatkowo miał wylew do lewej komory odpowiedzialnej za mowę, a ona zleciła tylko to i kontrolę pod koniec czerwca.
Na szczęście mam wypisane 10 spotkań na skierowaniu i już na czwartek zapisałam się do innej Pani logopedy. Może ona podejmie jakąś konkretniejszą stymulację.
Mały też tak się obraził na psycholog, że spotkanie trwało 20min po czym zrobił awanturę, że chce spać.

Laurel · Wysłany: 2011-05-24, 20:38

Trafić na dobrego psychologa dziecięcego to prawdziwy cud :roll:

Coś o tym wiem.
LeeLoo, na pewno lepiej wyczuwasz potrzeby swojego synka niż ta pani. Nie daj się zwariować, musisz mieć pewność co do własnych kompetencji, wtedy takie rzeczy nie będą cię wkurzać.

LeeLoo · Wysłany: 2011-05-26, 22:05

W takim dniu na to trafiłam. Popłakałam się.

Postaraj się wyobrazić sobie Boga, który daje wskazówki swym aniołom zapisującym wszystko w swej olbrzymiej księdze.
-Małecka Maria - syn. Święty patron-Mateusz
-Kurkowiak Barbara - córka. Patronka - Święta Cecylia
-Michalewska Janina - bliźniaki - Święty patron..... niech będzie Gerard.
-Wreszcie - mówi do Anioła z uśmiechem jakieś imię:
- Tej damy Dziecko Niepełnosprawne.
A na to ciekawski anioł:
- Dlaczego właśnie tej, Panie? Jest taka szczęśliwa.
- Właśnie tylko dlatego - mówi uśmiechnięty Bóg.
- Czy mógłbym powierzyć chore dziecko kobiecie, która nie wie czym jest radość? Byłoby to okrutne.
- Ale czy będzie miała cierpliwość? Pyta anioł .
- Nie chcę, aby miała nazbyt dużo cierpliwości, bo utonęłaby w morzu łez, roztkliwiając się nad sobą i nad swoim bólem.
A tak, jak jej tylko przejdzie szok i bunt, będzie potrafiła sobie ze wszystkim poradzić.
-Panie, wydaje mi się, że ta kobieta nie wierzy nawet w Ciebie.
Bóg uśmiechnął się:
- To nieważne. Mogę temu przeciwdziałać. Ta kobieta jest doskonała. Posiada w sobie właściwą ilość egoizmu.
Anioł nie mógł uwierzyć własnym uszom.
- Egoizmu? Czyżby egoizm był cnotą?
Bóg przytaknął.
- Jeśli nie będzie potrafiła od czasu do czasu rozłączyć się ze swym dzieckiem, nie da sobie nigdy rady. Tak, taka właśnie ma być kobieta, którą obdaruję dzieckiem dalekim od doskonałości. kobieta, która teraz nie zdaje sobie jeszcze sprawy, że kiedyś będą jej tego zazdrościć.
Nigdy nie będzie pewna żadnego słowa. Nigdy nie będzie ufała żadnemu swemu krokowi. Ale, kiedy jej dziecko powie po raz pierwszy MAMO , uświadomi sobie cud, którego doświadczyła. Widząc drzewo, zachód słońca lub niewidome dziecko, będzie potrafiła bardziej niż ktokolwiek inny dostrzec moją moc.
Pozwolę jej, aby widziała rzeczy tak jasno, jak ja sam widzę (ciemnotę, okrucieństwo, uprzedzenia ),i pomogę jej ,aby potrafiła wzbić się ponad nie. Nigdy nie będzie samotna. Będę przy niej w każdej minucie i w każdym dniu jej życia, bo to ona w tak troskliwy sposób wykonuje swoją pracę, jakby była wciąż przy mnie.
-A Święty patron? zapytał anioł, trzymając zawieszone w powietrzu gotowe do pisania pióro.
Bóg uśmiechnął się
-Wystarczy jej Lustro.
(Bruno Ferrero)

Mieć chore dziecko, to codzienna walka o nie.
Każda z nas wie jak jest ciężko, gdy maluszkowi coś dokucza, a co dopiero gdy przewlekle choruje. Wcześniej nie zdawałam sobie z tego sprawy. Gdzież ja bym pomyślała, że będę miała chorujące dziecko, że będę musiała dziesięć razy więcej uwagi mu poświęcać i rehabilitować je?! Dzisiaj wiem, że te dziesięć razy mocniej kocham mojego synka <dreams>