dziewczyny ale jakie egoistki?? a kto powiedzial, ze obowiazkiem jest rodzic hurtowo dzieciaki? nikt! wiec to ile i czy chcecie dzieci to jest wasza decyzja. nic nikomu do tego. prosze mi sie tu nie nakrecac dajemy zycie,ale same chcemy tez z niego korzystac, proste.
Gosiak 11 napisał/a:
może nie dojrzałam jeszcze na tyle, by stworzyć taką pełniejszą rodzinę
no to teraz nie masz pelnej? i ja np tez?? niepelna/mniej pelna /czy jak to nazwac/ rodzina to taka, w ktorej matki lub ojca dziecku brakuje. co to za terorie, jedno to malo pelna a dwoje to juz rodzinka z obrazka.
No bo nie ma czegoś takiego jak rodzina z obrazka, ile ludzi, tyle różnych wizji. A dbanie o siebie to nie egoizm,zawsze to podkreślam. Jak ktoś przestaje o siebie dbać zupelnie, bo tak się poświęca innym - to jest bardziej niepokojące, bo ileż można tak pociągnąć?
Informacje: Wiek: 29 Dołączyła 1638 dni temu Posty: 2185
Profil: Im. dziecka: Michałek
Wysłany: 2011-11-20, 16:12
Ja mam dwóch starszych sporo braci i praktycznie więzi znikome(no moze teraz z tym od Ineski lepszy troszkę)
Mąz jedynak
Jest wiele powodów dla których świadomie dziecka drugiego nie chcę
Mam koleżankę co ma 3 i są super rodzinką ale Ona do zawsze wiedziała , że chce 3 i tego sie trzymala
Ja patrząc na problemy w rodzinie z płodnością ciesze się , ze mam MIśka i nie będziemy tak zupelnie sami
Informacje: Wiek: 30 Dołączyła 1639 dni temu Posty: 4459
Profil:
Wysłany: 2011-11-21, 13:54
a mi się wydaje, że przynajmniej część z Was, która dzisiaj pisze o chęci posiadania jednego dziecka - jak dziecko podrośnie, będzie miało 2, 3 latka - może zmienić myślenie oczywiście nie neguję takich czy innych decyzji, szanuję każdą z Was, która z jakiś względów chce mieć jedno dziecko, ale Wam tylko napiszę jak to działa u mnie.
gdybym myślała czysto egoistycznie, tylko o sobie - nie wiem czy marzyłoby mi się drugie dziecko. Krzyś jest dla mnie cudem, daje mi mnóstwo radości i satysfakcji, już troszkę odchowany, zaraz przedszkole, robi się coraz bardziej samodzielny, żyje się o wiele wygodniej niż miał powiedzmy kilka miesięcy. ale to właśnie głównie ze względu na niego chcę drugie dziecko. widzę jak On się cieszy jak idziemy na plac zabaw, czy do znajomych z dzieckiem, jak ładnie się bawi z dziećmi, jak potrzebne mu towarzystwo i to od czasu do czasu. poza tym dobrze, żeby w dorosłym życiu nie był sam. oczywiście mam nadzieję, że założy rodzinę, będzie miał żonę, dzieci, ale jednak brat czy siostra to taki szczególny związek i w niektórych sytuacjach, tylko rodzeństwo jest w stanie pomóc, przeżyć ciężkie chwile.
ale jednak brat czy siostra to taki szczególny związek i w niektórych sytuacjach, tylko rodzeństwo jest w stanie pomóc, przeżyć ciężkie chwile.
I tu Madziu, nie można się z Tobą nie zgodzić. Pięknie to napisałaś i podpisuje się pod tym rękoma i nogami.
Żałowałam,ze Tomkowi nie mogę dać rodzeństwa. Teraz już ma ,ale różnica wieku jest ogromna. Mam jednak nadzieję,że będą o sobie pamiętać i udzielą wsparcia, gdy będzie ono potrzebne.
Żałowałam,ze Tomkowi nie mogę dać rodzeństwa. Teraz już ma ,ale różnica wieku jest ogromna. Mam jednak nadzieję,że będą o sobie pamiętać i udzielą wsparcia, gdy będzie ono potrzebne.
pod tym wzgledem moja corcia tez sama nie nie jest w razie co
Dodam jeszcze, ze wiek tez gra ogromna role. Jesli mialabym za kilka lat miec kolejne dziecko z obecnym partnerem to juz chyba by dziadkiem go nazywali dla swojego kolejnego malenstwa tak wiec u mnie to juz raczej przekreslone w obecnym ukladzie.
Marzy mi sie aby miec dwoje dzieci. O drugie chcielibysmy sie starać po roku od narodzin pierwszego. Ale życie i tak może te plany zmienić. Wiec narazie...nie planuje. Zobaczymy.
Informacje: Wiek: 30 Dołączyła 1639 dni temu Posty: 4459
Profil:
Wysłany: 2012-04-17, 09:59
tu napiszę, w pogaduchach wymiana poglądów, a tu będziemy miały jaśniej
co do drugiego dziecka - to kwestia priorytetów i indywidualnego podejścia. dla mnie żadne podejście nie jest kontrowersyjne - ani decyzja o jednym dziecku, ani decyzja o trójeczce. u mnie zwyciężyła przede wszystkim myśl o Krzyniu - żeby nie był jedynakiem. to gł. ze względu na niego zdecydowałam się na tę ciążę. sama już nie miałam wielkiego parcia na drugie, Krzyś mi wystarcza i tak Go kocham, że są myśli czy to drugie pokocham równie mocno.
poza tym myślicie, że marzą mi znów nieprzespane nocki? nie marzą. podobnie jak ciągłe zmienianie pieluszek czy wiszenie z cyckiem na wierzchu. Krzyś już samodzielny, zaraz przedszkole, fajnie się z Nim żyje, łatwiej
no ale coś za coś.
Ja instynkt mam, nie powiem Biorąc pod uwagę, że Patryk wymaga większej opieki niż zdrowe dziecko, w planach ciąża, potem może jeszcze jedna i może adopcja (wszystko zalęzy od finansów)... o życiu zawodowym mogę zapomnieć bezterminowo. Nie jest tak, że w ogóle nie żałuję i w ogóle nie jest mi smutno Po prostu na coś trzeba się zdecydować, a ja nie umiem i nie lubię łapać kilku srok za ogon. Jeśli ktoś tak potrafi, to podziwiam. Rzeczywiście znam mamę szóstki aktywną zawodowo, doszkalającą się. Jak pracowałam, to na 150%, w pracy siedziałam nawet wieczorami, czasem w weekendy, bywało, że Dominika ze mną.
Jeśli o czymś kiedyś będę myśleć, to o prywatnej firmie, ale też tak, by robotę można wykonać przynajmniej częściowo w domu i to wtedy, gdy najmłodsze osiągnie wiek przedszkolny.
Profil: Imię: Kasia
Im. dziecka: Nataniel, Alan
Nastrój:
Wysłany: 2012-04-17, 15:31
Każdy ma jakąś wizję własnego życia i rodziny, jedni chcą całą gromadke inni jedno a niektórzy wcale - kazdy ma prawo do własnych wyborów.
Ja chciałam zawsze miec 2, może 3. Wraz z wiekiem, doświadczeniem niektóre żeczy się zmieniają - tak jak pisze Madzia81 ona ze względu na Krzysia. Ja ze względu na siebie, Natka i mamę która była jedynaczka i widziałam jak cięzko jej czasem, jak brakuje kogoś...
Mam 2 i więcej nie chcę, w moim przypadku co za dużo to niezdrowo , chłopaki rosną są coraz bardziej samodzielni a dla mnie to ważne - jestem co tu mówic szczerze zmęczona, ciągłym lataniem, nadzorowaniem, pilnowaniem, zajmowaniem się, bo malutkie dziecko- kolejny raz bym nie chciała.
Madzia81 a co do pokochanie - to zależy od charakteru, ale jak znam ciebie to zakochasz się w małym bezgranicznie.
Ja cóż po ponad roku nie umiem zdecydowac który fajniejszy czy kochańszy, którego bardziej kocham - i nawet nie myślę tymi kategoriami , no z małym wyjatkiem Ali puki co jest mi bliższy z tego względu że bardziej mnie potrzebuje i ze ja jestem jego NUMBER 1!!! , Natu to synek tatusia - tak było zawsze i się smiejemy że każdy ma swojego
Informacje: Wiek: 25 Dołączyła 1393 dni temu Posty: 2064
Profil: Imię: Asia
Im. dziecka: Ula i Ala
Nastrój:
Wysłany: 2012-04-17, 15:31
Laurel, podziwiam Cie, 6 w domu kiedys sie Ciebie pytalam o imie ale nic nie odpisalas to moze chociaz zdradzisz ile masz lat chyba musisz byc mloda skoro planujesz jeszce tyle ciaz
a ja tez nie zamierzam na dwojce konczyc, mysle o dziecku ale dopiero jak Ula pojdzie do komuni nie wczesniej, chce zeby dziewczyny byly juz samodzielne i chodzily do szkoly to na pewno
takze za 6-7 lat planuje zajsc w ciaze jeszcze duzo zalezy od finansow i czy bedziemy juz na swoim
ale i w rodzenstwie roznie to bywa...niestety sa lepsze i gorsze stosunki a wiec do mnie nie przemawia argument, zeby mala kogos miala. nie musi, bedzie miala przyjaciol/znajomych. chyba, ze sie samo przytrafi, nie chcialabym ale znajac siebie, w glebi duszy bym sie cieszyla na wiesc o ciazy. bo swoja ciaze przeszlam cudownie pod kazdym wzgledem. martwilabym sie tym, co bedzie po porodzie moze po prostu czasami trzeba wrzucic na luz ale mi zostalo to utrudnione, a co dokladnie nie chce tutaj pisac i dlatego jedno i koniec swiadomego rodzenia.
Informacje: Wiek: 25 Dołączyła 876 dni temu Posty: 1936 Skąd: podkarpackie
Profil: Imię: Ewelina
Im. dziecka: Martynka
Nastrój:
Wysłany: 2012-04-17, 15:59
Ja na początku chciałam dwójeczke jedno za drugim, a jak te troszke podrosną to trzecie ale po urodzeniu Martynki zdecydowanie zmieniłam koncepcje i narazie jedno mi wystarczy Jak poczuję kiedys instynkt macierzyński to może będzie drugie ale na pewno nie prędko...
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Możesz ściągać załączniki na tym forum
REGULAMIN
dajemy zycie,ale same chcemy tez z niego korzystac, proste.
,ale różnica wieku jest ogromna. Mam jednak nadzieję,że będą o sobie pamiętać i udzielą wsparcia, gdy będzie ono potrzebne.
w obecnym ukladzie.
gdyby zrobić 5 lat przerwy między dziećmi to ja 40 a M 45 
nic tylko wnuka sobie zrobić hihi
Biorąc pod uwagę, że Patryk wymaga większej opieki niż zdrowe dziecko, w planach ciąża, potem może jeszcze jedna i może adopcja (wszystko zalęzy od finansów)... o życiu zawodowym mogę zapomnieć bezterminowo. Nie jest tak, że w ogóle nie żałuję i w ogóle nie jest mi smutno 
, no z małym wyjatkiem Ali puki co jest mi bliższy z tego względu że bardziej mnie potrzebuje i ze ja jestem jego NUMBER 1!!! 
kiedys sie Ciebie pytalam o imie ale nic nie odpisalas to moze chociaz zdradzisz ile masz lat 
jeszcze duzo zalezy od finansow i czy bedziemy juz na swoim 
a wiec do mnie nie przemawia argument, zeby mala kogos miala. nie musi, bedzie miala przyjaciol/znajomych. chyba, ze sie samo przytrafi, nie chcialabym ale znajac siebie, w glebi duszy bym sie cieszyla na wiesc o ciazy. bo swoja ciaze przeszlam cudownie pod kazdym wzgledem. martwilabym sie tym, co bedzie po porodzie 
Jak poczuję kiedys instynkt macierzyński to może będzie drugie ale na pewno nie prędko... 
