Skąd wiedziałyście, że jesteście gotowe na dziecko??

Liska

No właśnie...nie znalazłam podobnego tematu a bardzo mnie to interesuje... :-)

Skąd wiedziałyście, że już jesteście gotowe na dziecko? Jak to "odczuwałyście"?? Czy w ogole myślałyście o tym, że jesteście już gotowe psychicznie, organizacyjnie, czy po prostu stwierdziłyście, że to już odpowiedni czas na dziecko...?

jarzebina · Wysłany: 2011-03-24, 10:42

u mnie to było tak, że jeszcze 2-3 miesiące wcześniej nie byłam gotowa, ale miałam zaburzenia hormonalne i praktycznie co miesiąc spóźniał mi okres, ciągle robiłam testy, pierwszy raz negatywny - kamień z serca, kolejny cykl - drugi negatywny test - no trudno, po trzecim negatywnym płakałam kilka dni i po długiej rozmowie z M. doszliśmy do wniosku, że już czas i czwarty test był pozytywny

Gosiak 11 · Wysłany: 2011-03-24, 11:59

Zaczęłam odczuwać jakiś brak, czułam że moje życie jest pozbawione sensu, celu, chodziłam na place zabaw i patrzyłam na bawiące się dzieci, zaglądałam w wózki, ogólnie nastąpił wzrost zainteresowania dziećmi, poza tym stwierdziłam że mój zegar biologiczny tyka i nie ma po prostu na co czekać :->

:) · Wysłany: 2011-03-24, 12:23

Oboje z mężem pracowaliśmy, skończyliśmy studia, byliśmy po ślubie, ja miałam od długiego czasu bardzo nieregularne cykle, bardzo często wywoływane luteiną, więc jak na kilka mieisęcy okres sam mi zaskoczył, w obawie przed tym ze mogę w przyszłosci leczyć sie latami, postanowiłam to wykorzystać no i się udało. Nie pragnęłam dziecka podan wszystko, nie patrzyłam z zazdrością na kobiety z wózkami, wiedziałam ze chcę mieć dziecko ale nie czułam parcia na nie.

Sabina · Wysłany: 2011-03-24, 12:43

Poznałam mojego męża, wiedziałam, że spędzę z nim resztę życia :-D

Decyzja o dziecku była tak naturalna jak zjedzenia śniadania

A że mamy swoje lata, to tym bardziej nie mieliśmy się nad czym zastanawiać :-D

kjujiczek · Wysłany: 2011-03-24, 12:52

Gosiak 11 · Wysłany: 2011-03-24, 13:30

snowy · Wysłany: 2011-03-24, 13:57

u nas było zupełnie inaczej... ja chciałam mieć już dziecko, ale po przemyśleniu wszystkiego chcieliśmy się jeszcze sobą nacieszyć i wolnym czasem i stwierdziliśmy, że poczekamy 2-3 lata a tu niespodzianka

na początku jak zobaczyłam 2 krechy to była panika, że nie dam sobie rady, że nie jestem gotowa, ale po jakiś 20-30 min zaczęłam płakać ze szczęścia

Luka · Wysłany: 2011-03-24, 14:17

Ja zawsze lubiłam małe dzieci, juz będąc w szkole średniej zaglądałam do wózków. Piszczałam na widok małych bucików czy ciuszków. Ale to jeszcze nie był instynkt macierzyński. Tak naprawdę zapragnęłam dziecka jak poznałam M, jakis czas już się ze sobą spotykaliśmy kiedy zapragnęłam jego dziecka. Chciałam, żeby to był chłopczyk i żeby był do niego podobny. Później z upływem czasu, kiedy widzieliśmy małe bawiące się dzieci juz nie sama a razem wyobrażalismy sobie jakie będą nasze

Nie mogliśmy sie ich doczekać. Nie wiem co rozumiecie mówiąc o gotowości. Tak na prawdę mimo, że od dawna o dziecku marzylismy gotowi w 100% jestesmy dopiero od 28 sierpnia, kiedy to zamieszkalismy razem po ślubie. Gotowi pod względem finansowym, mieszkaniowym itp...

snowy · Wysłany: 2011-03-24, 14:21

Laurel · Wysłany: 2011-03-24, 14:27

Hmm... Moja historia trochę odbiega od "normy". Interesowałam się adopcją i zmierzałam do niej konsekwentnie jakoś od czasu wejścia w pełnoletniość. Nawet dzisiaj twierdzę, że emocjonalnie już wtedy byłam naprawdę dojrzała, aż sama się dziwię, patrząc z obecnej perspektywy - trochę ponad dziesięć lat później. Plany nabrały realnych kształtów, gdy jeszcze na studiach, miałam swój całkiem niezły dochód.

Napisałam "normy", bo tak naprawdę tu chyba nie ma norm i nigdy do końca nie ma pewności, że jest się naprawdę gotowym. Tak wiele spraw może zaskoczyć... Co nie znaczy bynajmniej, by wstrzymywać się z macierzyństwem w nieskończoność, wręcz przeciwnie, mówiłabym raczej o ryzykui odwadze niż gotowości. Czy byłam gotowa, adoptując Dominikę w wieku 24 lat, mogę powiedzieć dopiero patrząc wstecz, z pewnej perspektywy - byłam, choć żadna ze mnie alfa i omega, błędy popełniałam i popełniam, jak chyba każdy.

Liska · Wysłany: 2011-03-24, 14:27

Dzięki dziewczyny za odpowiedzi...

snowy · Wysłany: 2011-03-24, 14:30

Liska, tak mi się wydaje, że to naprawdę nie jest ważne, czy chcesz mieć dziecko bo masz instynkt macierzyński lub że czujesz, że przyszła pora ze względów finansowych itp. bo chcesz mieć dziecko a to najważniejsze

:) · Wysłany: 2011-03-24, 14:32

Luka · Wysłany: 2011-03-24, 14:32

Wiesz Lisko to chyba dopiero czas pokaże, czy faktycznie byłyśmy gotowe czy nie. Mi się wydaje, że jestem; psychicznie, fizycznie i materialnie