Spanie z niemowlakiem

Gosiak 11 · Wysłany: 2011-06-15, 09:29 **Spanie z niemowlakiem**

Wiem że to złe i niepedagogiczne, ale ja np. śpię razem z córką w łóżku, bo mi po prostu wygodnie, mam ją cały czas na oku, jak się odkryje, czy jak jej smok wypadnie przy usypianiu to szybko podaje, bo się wtedy mała bardzo denerwuje ;-)

Pewnie trudno będzie ją potem tego oduczyć, ale od początku ona nie chciała spać w łóżeczku, dopiero przy nas usypiała i spała głęboko i spokojnie :-o

Kita · Wysłany: 2011-06-15, 09:51

U nas na szczescie nie ma tego "problemu", bo maly od poczatku lubil spac w lozeczku, czasem wzielismy go do siebie do lozka, ale jemu to jakos specjalnie sie nie podobalo, on wiedzial,z e jego miejsce jest gdzie indziej i ze w lozeczku najlepiej. Zdarzylo sie moze pare razy,z e maly rano dosypial ze mna w lozku, ale teraz juz tego nie praktykujemy. Z kolei moja szwagierak spi caly czas z mala w lozku, wlasnie z wygody, jak mala sie przebudzi to cyc do buzi i tak cala noc. Maz wygoniony zostal do drugiego pokoju ;-)

. Nie bede mowic co mysle o tym konkretnym przypadku, bo zdanie o szwagierce mam nie najlepsze, ale to nie ze wzgldu na to spanie z mala ;-)

. Geberalnie nie estem za tym aby spac z dzieckiem w lozku, wlasnie ze wzgledu na to, ze pozniej bedzie trudno odzwyczaic malucha, bo on juz sie nauczy, ze ego miesce do spania jest w lozku przy mamie, ale jestem tez w stanie zrozumiec mamy, ktore biora maluchy do siebie, aby miec je na oku.

iwonaryki · Wysłany: 2011-06-15, 11:31

Nasza córeczka śpi ogólnie cały czas w nocy ze mną jak ją uśpimy np. w nosidełku czy w wózku to później ją delikatnie przenoszę do jej łóżeczka a później jakjest noc i się kręci to zaraz ja wstaję i ją przebieram i biorę ją do siebie gdyż jestem wtedy zaspana daję jej cyca i dalej się śpi :-D

kjujiczek · Wysłany: 2011-06-15, 12:06

Nie miałabym nic przeciwko spaniu z dzieckiem, ale co z pożyciem małżeńskim? Na podłodze? :-P

jestem zdania, że łóżko jest moje i męża, taka nasza intymna sfera, a dla dziecka jego własne łóżeczko. Może zmienię zdanie po porodzie, kto wie? ;-)

Laurel · Wysłany: 2011-06-15, 13:04

Generalnie jestem na nie, ale że ze mnie śpioch, może i zmiękłabym po którejś z kolei nieprzespanej nocy :-P

Za to zdecydowanie jestem przeciwna wyganianiu męża z łóżka, by zmieściło się tam dziecko. Może i wredna jestem, ale powiem tak: jak z żoną spać nie może, to znajdzie inną, która go przyjmie. Pewnie nie w ciągu miesiąca czy dwóch, ale jak się tak relacje w związku ustawia, że żona jest bardziej związana z dzieckiem niż z mężem, to z czasem za tym idą dalsze problemy i może się to źle skończyć.
Zaznaczę tylko, że niekoniecznie musi to wynikać z braku seksu, bo są pary, co odpuszczą na ten miesiąc, dwa czy trzy, ale o "zakomunikowanie" facetowi, że pojawił się ktoś ważniejszy od niego i dlatego on musi zmienić lokal. Przypuszczam, że mężczyzna odbiera to, jakby coś się właśnie rozpadło. A jak się rozpada, to różne głupie myśli przychodzą do głowy...
Wyjątki oczywiście są - choroba dziecka, np. Wtedy lepiej mieć je przy sobie, nawet gdyby któreś z rodziców musiało się chwilowo "wyprowadzić".

kjujiczek · Wysłany: 2011-06-15, 13:35

Laurel - zgadzam się z Tobą całkowicie. Mi w sumie byłoby przykro, gdyby mąż kazał mi spać w innym pokoju, bo on będzie spał z dzieckiem <bezradny>

i tak zostanie w pewnym sensie odsunięty, no bo choćbym na rzęsach stawała, nie będzie tak jak przed urodzeniem dziecka, więc jeszcze dobijać małżeństwo wywaleniem go z łóżka? Nie wyobrażam sobie tego...

asia21_87 · Wysłany: 2011-06-15, 13:37

a mi sie wydaje ze nie ma co debatowac przed jak sie jeszcze dziecka nie ma przy sobie, wtedy zmienia sie wszystko

Laurel · Wysłany: 2011-06-15, 13:38

kjujiczek · Wysłany: 2011-06-15, 13:42

Gosiak 11 · Wysłany: 2011-06-15, 13:43

Na początku spaliśmy w pokoju gdzie jest duże łóżko i spaliśmy we trójkę, teraz śpię w drugim bo tam jest większy hałas i mi to przeszkadza w spaniu. Generalnie nie uważam żeby oddzielne spanie wykluczało wspólne pożycie, jak ktoś chce to sobie poradzi :mrgreen:

W nocy to ja i tak śpię i nie mam na to ochoty, tak że zostaje wieczór, a przecież istnieje jeszcze drugie łóżko, nie trzeba koniecznie na podłodze, ale ciekawa opcja, trzeba spróbować :-D

Nasze relacje z mężem są takie, że wykluczam zdradę z jego strony z takiego powodu, zresztą zamierzam w końcu coś z tym zrobić a nuż młoda w końcu zapragnie spać w łóżeczku :-o

asia21_87 · Wysłany: 2011-06-15, 13:46

Gosiak 11 · Wysłany: 2011-06-15, 13:46

Cytat:

a mi sie wydaje ze nie ma co debatowac przed jak sie jeszcze dziecka nie ma przy sobie, wtedy zmienia sie wszystko
________

Oj zmienia się zmienia, też nie byłam ze wspólnym spaniem z dzieckiem, ale rzeczywistość jest taka, że po porodzie walczy się o każdą godzinę snu a skoro to miało mi ułatwić to poddałam się i już :-/

Aneta · Wysłany: 2011-06-15, 13:47

Ja bardzo lubiałam spać z dzieciakami . Tylko że są dzieci i dzieci :-P

Dominik spał z nami do 6 miesiąca potem w łóżeczku a mając 2 lata w swoim pokoju już w dużym łóżku .
Daniel - porażka do prawie 2 lat spał z nami . Dopiero jak kupiliśmy łóżko i wstawiliśmy do Dominika pokoju to chłopaki chodzą razem spać . A łóżeczko było prawie wcale nie używane .
Dla mnie to była duża wygoda bo nie musiałam wstawać w nocy do karmienia . Tylko mały się odwracał łapał cyca i spaliśmy dalej .

Gosiak 11 · Wysłany: 2011-06-15, 13:50

Czyli jednak nie jestem sama :mrgreen:

Fajnie bo już myślałam, że to ja wprowadzam jakieś dziwne praktyki ze snem :-/

asia21_87 · Wysłany: 2011-06-15, 13:53