stany depresyjne - czyli nasze smutne dni...

Eszka22 · Wysłany: 2010-10-28, 11:53 **stany depresyjne - czyli nasze smutne dni...**

Dziewczyny przeczytałam cały ten dział i nie znalazłam żądnego takiego tematu, a jak jest to proszę bardzo o przeniesienie mojego wątku.
O tuż mam mega doła od jakiegoś czasu przychodzi sam i nie chce odejść, ciąża hm.. nie jest taka jak sobie ją wyobrażałam i tak czytam wasze uśmiechnięte wypowiedzi i szczęśliwe posty to ah... boje się mówić jakie przechodzą mi przez głowę myśli. Widziałam radosne koleżanki w ciąży <hura>

i pragnęłam byc taką szczęśliwa cieżaróweczką, a tu co żadnych pozytywnych myśli, hormony? :!:

nie wiem ale mam tego dosyć. <bezradny>

Powiem na początku bardzo, ale to bardzo pragnęłam dziecka przez 2 lata o niczym innym nie myślałam :roll:

. a teraz codziennie od jakiś hm... 8 tygodni czuje się fatalnie rzygać mi się chce a jak nie rzygam to mam takie mdłości ze chętnie bym sobie wsadziła coś do żołądka i wszystko przeczyściła;/ strach pomyśleć jak będzie dzisiejsze popołudnie wyglądać. Nie mam ochoty na żadne zbliżenia od sierpnia nie kochaliśmy się z mężem

, kłótnie są często <klotnia>

i ja już nie wytrzymuje, do tego dochodzą myśli jak Ty se wariatko poradzisz z małym dzieckiem, co Ty najlepszego wymyśliłaś. Dodatkowo czuję się gruba ( a przytyłam tylko 2 kg;/) nie wiem czy tylko czy aż, nie głodzę się wręcz przeciwnie dużo jem boję się rozstępów kilogramów i zanim coś zjem to się zastanawiam czy to dla dziecka dobre... NIESTETY w ciąży mam ochotę ciągle coś jeść słodkiego, teraz się ograniczam ale co z tego jak coś zjem to czuję takie wielkie hm...pretensje do samej siebie. Moja mama babcia i prababcia w każdej ciąży tyły około 30 kg... ja tak nie chce:( strasznie nie chce:( czuje się beznadziejnie. Rozmowa z mężem była wczoraj opowiedziałam mu wszystko wspiera mnie jak potrafi, <pocieszacz>

ale co z tego jestem jednym wielkim wulkanem płaczu i złości.
Przepraszam ze tak dużo się rozpisałam. Są w ciąży tez chwile w których się uśmiechach ale to tylko usg i góra 2 dni po nim.... a potem znowu wszystko zaczyna się od początku. LASKI RATUJCIE... <bezradny>

motylek · Wysłany: 2010-10-28, 12:11

co ci mam powiedzieć poczytaj moje posty z moich 9 miesięcy, z pogaduszek a dojdziesz do wniosku że nie jesteś sama <pocieszacz>

Pierwsze miesiące były okropne bo mega mdłości, wymioty, non stop siedzenie nad kibelkiem, brak możliwości zajęcia się starszakiem tak jakbym chciała.
Potem chwila dobrego okresu, a teraz wyrzuty że brak czasu dla brzuszka, przy dwulatku trudno o czas dla siebie, maż w prcy do nocy, żale że nie mogę z Natkiem wariować tak jak by chciał, powiennam leżeć ale jak lezec jak mały podchodzi to mnie i mówi:: mama tany tany choć..."
Do tego strach jak to będzie, jak sobie poradze z dwójką takich maluchów. Wierz mi są chwilę kiedy czuję sie kompletnie niegotowa i pytam sama siebie w co ja się wpakowałam na własne życzenie...
Cierpliwości masz prawo bać się, denerwowac złościć - te wszystkie emocje to norma, ważne abyś gadała o tym, abyś czuła wsparcie bliskich, za jakieś 20 lat odetchniesz troszkę :mrgreen:

Eszka22 · Wysłany: 2010-10-28, 12:31

dokładnie czuje taka niemoc, takie przygnębienie i złość w co ja sie wpakowałam na własne zyczenie. A strach to w każdej godzinie. o dziecko i o to jak sobie poradze.

LeeLoo · Wysłany: 2010-10-28, 23:44

Eszka wiem o co kaman. To samo przechodziłam przez całą ciąże, ktoa nie okazała się sielan ką tylko ciągłym strachem o dziecko. Niestety po porodzie wcale lepiej nie jest, ale Tobie życzę żeby wszystko się dobrze ułożyło.

Beata · Wysłany: 2010-11-29, 22:04

Wczoraj płakałam bo ktoś na mnie trochę pokrzyczał a ja mu powiedziałam ze jest głupi...
dzisiaj wyłam 2 godziny, bo kończę pracę i idę na zwolnienie już.... przyznam szczerze, ze dwa takie dni i jestem zmęczona takim stanem. Ciekawe z jakiego powodu będę płakać jutro?Wkurzające, bo łzy same lecą i nie chcą sie zatrzymać

LeeLoo · Wysłany: 2010-11-29, 22:35

Beacia to na szczęście nie depresja tylko szał hormonów w Twoim stanie. Ja myślałam, że gorzej już nie będzie niestety w trzeciej dobie po porodzie dopadł mnie baby blues... Nikomu nie życzę, kto przechodził wie co piszę :roll:

Trzymaj się i staraj się tym nie przejmować.

:) · Wysłany: 2010-11-30, 10:15

Eszka22 · Wysłany: 2010-12-07, 11:02

najgorszej jest to że jak łzy zaczną płynąc to wyje po 2 h i nawet czasem nie pamiętam o co wstaje usmiechne sie i ide dalej, ale czasem jest tak że czuje sie fatalni ei płace bo mi sie tak chce. <bezradny>

Charlie.C · Wysłany: 2010-12-07, 15:07

Eszka znam ten ból. Mam tak od soboty, płaczę i płaczę i mogę tak z godzinę popłakiwać, a potem jak ręką odjął mi przechodzi. <bezradny>

Niech szybko się to kończy, bo nie chcę być taka płaczliwa na święta. :-P

monika24 · Wysłany: 2010-12-12, 19:54

ja ostatnio mam czesto takie dni,moge sie rozpłakac sie bez żadnego powodu.pokłucic sie z mężem.ciężko mi z tym bo wiem ze moge ranic innych:(

kochanie1305199 · Wysłany: 2010-12-12, 20:24

Monika24 a ja mam odwrotnie ja czuje że to inni ranią mnie. A szczególnie mój M. nieumiemy już chyba poważnie porozmawiać:( <bezradny>

monika24 · Wysłany: 2010-12-12, 20:33

każda ciąza i kobieta jest inna i inaczej to wszystko przechodzimy,ale mam nadzieje ze po porodzie bede szczesliwasza niz teraz:)

insieme · Wysłany: 2011-02-28, 19:47

U mnie takie "poważne" humorki dopiero się zaczynają a już wszyscy mają ich dość.
W zasadzie to nikomu się nie dziwie bo na prawdę zrobiłam się strasznie zgryźliwa

Eszka22 · Wysłany: 2011-03-01, 08:15

8 tydzień pamietam wszystko się zaczyna bo powinien przyjśc okres a tu nie ma wydłuża się wszystko hormony krązą trzeba to przejść innej rady nie ma... a wiem że ciężko...mogę cię zapewnić do końca ciąża tak nie będzie

LadyBlack · Wysłany: 2011-10-31, 14:01