Uczucia towarzyszace tuz przed porodem

madzia · Wysłany: 2010-01-30, 14:44 **Uczucia towarzyszace tuz przed porodem**

Ja po malutku zblizam sie do tej bezpiecznej granicy, gdzie narodzone dziecko przed terminem, jest juz "bezpieczne" i urodzone po 36 tygodniu jest juz w pelni gotowe do zycia poza brzuszkiem. Ta mysl, powiem szczerze ze rodzi uczucia-mogloby sie juz zaczac ;-)

Oczywiscie strach przewaza, boje sie bolu, nie lubie szpitali i wiadomo, to cos nieznanego.
Pomijajac to wszystko, towarzyszy mi radosc i to ze nie moge sie juz malenstwa doczekac

i tego ile radosci wniesie w nasze zycie.

Jak to bylo/jest u was tuz przed rozwiazaniem?

Aneta · Wysłany: 2010-01-30, 17:59

Madzia u mnie w pierwszej ciąży przede wszystkim była ciekawość . Byłam bardzo ciekawa jak to jest rodzić dziecko , co się wtedy czuje i w ogóle byłam ciekawa porodu . Przy drugiej to już chyba był tylko strach i liczenie tygodni do końca porodu .

Tri · Wysłany: 2010-01-30, 19:41

Ja zaczynałam wtedy nową pracę

Więc miałam czym odciągać myśli.
Pierwszy fałszywy alarm zaliczyliśmy gdzieś ok. 36-37 tyg - czymś się chyba strułam... skurcze miałam co 10 min, jak jechaliśmy co 7... Przeszły w czasie poszukiwań kogokolwiek dyżurnego.
Potem było czekanie i czekanie i domysły i jeszcze trochę czekania. I zaskoczenie, kiedy po kolejnym KTG nagle się okazało, że coś się rusza z szyjką. I znów czekanie, i znów skurcze raz były, raz nie. W szpitalu się trochę bałam - wcześniej tylko raz leżałam, brakowało mi męża - od prawie 2 lat jedyna noc bez niego to była noc przedślubna

Ale nie było tak strasznie - grupa kobiet czekających na poród - szybko znalazły się tematy do rozmowy, wzajemne wspieranie

Madzia81 · Wysłany: 2010-02-01, 21:51

u mnie to chyba madzia pamiętasz ;-)

nerwy, zniecierpliwienie, próbowanie wszystkich metod mających przyspieszyć poród. nie bałam się, a chciałam, żeby już było po, żeby mieć maluszka przy sobie, żeby już zszedł brzuch. w szpitalu jak to w szpitalu, bez rewelacji, ale też nic strasznego. jak się rozpoczęły regularne skurcze, to byłam bardzo szczęśliwa, że to w końcu nastąpi

porodu się nie bałam. przy drugim na pewno będzie gorzej, ze względu na to, co przeżyliśmy przy Krzysiu :-/

madzia · Wysłany: 2010-02-02, 10:05

Bo moze tak to jest, jak zbliza sie termin a nic sie nie dzieje, to sie o bolu nie mysli, tylko o tym zeby to sie juz zaczelo i bylo po wszystkim

Mi polozna strachu napedzila, ze wczesniej urodze, a ja dodatkowo na pupie nie moge usiedziec i w ogole sie nie oszczedzam. No i tym samym pojawil sie strach przed bolem, bo skoro skurcze, te wlasciwe sa silniejsze od tych przepowiadajacych, ktore nie tak dawno mialam, to sie troche zlaklam ;-)

pocieszajace jest to, ze tego bolu juz chyba nie pamietam.

A jakie odczucia na dzis? Kiedy to sie zacznie :mrgreen:

Kamyczek · Wysłany: 2010-02-02, 12:02

madzia, To może męża zaangażuj do przyśpieszania dzidzi. :mrgreen:

asia21_87 · Wysłany: 2010-02-02, 12:05

u mnie to przede wszystkim ciekawość jak to będzie, przy drugiej już będę wiedziała jak to jest i obawa połączona ze strachem czy podołam takiemu wysiłkowi ;-)

motylek · Wysłany: 2010-02-02, 12:09

a umnie neicierpliwosc, niecierpliwość i jeszcze raz niecierpliwość!!! Już chcałam miec małego przy sobie i koniec!!! Nie do zniesienia byłam ostatnie dni :oops:

monikak · Wysłany: 2010-02-02, 12:13

u mnie tez byla niecierpliwosc oraz strach niewiedzialam jak to bedzie i mialam pewne obawy co do porodu ale dzieki bogu wszystko bylo ok no i przedwszystkim bylam ciekawa jakie bedzie moje dziecko czy podobne do mnie czy do taty :-D

Kamyczek · Wysłany: 2010-04-03, 21:26

Mnie już też chyba dopada jakieś zawirowanie emocjonalne przed porodem. Czuje się dość dziwnie z jednej strony czuje strach, zdenerwowanie i rozdrażnienie, a z drugiej syndrom wicia gniazda to już chyba za delikatnie powiedziane. Ciągle tłumaczę mężowi co ma jeszcze zrobić jeśli my nie zdążymy, a i tak wiem że zapomni o połowie. Chyba setki razy sprawdzałam torbę, rzeczy dla maluszka normalnie szaleństwo, a najgorsze jest to że zdaje sobie sprawę że to nie normalne zachowanie. <bezradny>

Czekam aż będzie można wstać może się uspokoję jak będę wiedzieć, że możemy bezpiecznie rodzić.

Neo · Wysłany: 2010-04-03, 22:18

Mnie to jeszcze zostało troszkę czasu,ale nadchodzą takie chwile już paniki,strachu...

paulla · Wysłany: 2010-04-03, 22:24

Mi został jeszcze tydzień i 3 dni do terminu. Także strach jest niesamowity...

malutka-iwona · Wysłany: 2010-04-03, 23:39

U mnie było spokojnie.
Bałam się jak każda, ale starałam się podchodzić do wszystkiego spokojnie.
Miałam termin na 7 stycznia i tego dnia jeszcze byłam w pracy. Nic nie wskazywało na to, że to JUŻ. Wróciłam do domu po 21 i dopiero wtedy odeszły mi wody. Spokojnie zadzwoniłam po pogotowie (bo byłam sama w domu). I jak zjawił się lekarz, to grzecznie poszłam z nim.
Był zaskoczony, że czekam na niego ze spakowaną torbą :-D

Kamyczek · Wysłany: 2010-04-07, 15:32

Mój strach ustępuje obecnie miejsca zniecierpliwieniu, a tu jeszcze 27dni do terminu.

Tri · Wysłany: 2010-04-07, 18:19

Już niedługo

Chcesz mieć upierdliwego, narwanego baranka czy wolisz spokojnego, solidnego byczka?